بهداشت پوست، مو، ناخن

بهداشت پوست :
وظایف پوست :
اولین پوشش در برابر عوامل بیماری زاست، زیرا خارجی ترین قسمت آن از سلول هایی تشکیل گردیده که از عبور میکروبها به بافت های زیر پوست جلوگیری می کند. پوست وسیله ای برای کنترل و ثابت نگهداشتن دمای بدن است. مقداری از مواد زاید بدن به وسیله عرق ، از پوست خارج می شود.
کار دیگر پوست، جذب کردن اشعه ماوراء بنفش نور خورشید است. پوست از این اشعه برای ساختن ویتامین D استفاده می کند. پوست هنگامی می تواند از عهده انجام وظایف خود برآید که پاکیزه و سالم باشد و به انازه کافی خون دریافت کند.

بهداشت مو:
موهای سر را باید روزانه شانه زد. پوست سر هر روز به مدت چند دقیقه باید ماساژ داده شود تا سلامت پوست سر و موها حفظ شود. حفظ سلامت پوست سر، به جریان بیشتر خون در آن بستگی دارد و با دادن ماساژ می توان به این منظور دست یافت. هر کس لازم است برای خود شانه و برس جداگانه داشته باشد و آنها را پاکیزه و تمیز نگاه دارد.
شستن موی سر باعث تسریع جریان خون و مانع از جمع شدن مواد چربی و گرد و غبار در سطح سر می شود و در نتیجه هوا به ریشه مو می رسد که در سلامت آن مؤثر است. عدم نظافت مو باعث تجمع باکتری ها و میکروب ها و عوامل بیماری زا می شود. ناراحتی های عصبی، بی خوابی، بدی تغذیه و بیماری های مزمن، در وضع موها اثر نامطلوبی دارند. مصرف ویتامین ها و کلسیم در سلامت مو مؤثر است.
 

بهداشت ناخن :
بدی تغذیه، ممکن است باعث پوست انداختن ، ترک برداشتن یا شکستن ناخن ها بشود. هم چنین بیماری یا صدمه دیدن ناخن ها، باعث ایجاد برآمدگی یا فرورفتگی در ناخن ها می شود. وقتی دست خود را خشک می کنید، پوست های اطراف ناخن را به عقب فشار دهید تا از چسیدن آنها به ناخن جلوگیری شود. اگر این پوست ها به ناخن بچسبد، ناخن گوشه می کند. هرگز با ناخن خود چیزی را بلند نکنید. از خلال کردن دندانها با آنها خودداری کنید. مواظب باشید ضربه های شدید به ناخن وارد نشود.
 

بهداشت دست و پا :
بهداشت دست : ترک خوردن و زبر شدن دستها نه تنها از زیبایی آنها می کاهد بلکه محیط مناسبی هم برای رشد میکروب ها فراهم می آورد. قبل از تهیه غذا، خوردن غذا، پهن کردن سفره، تماس با مواد غذایی و ظروف آشپزخانه، پاک کردن چشم ها، دست دادن به افراد بیمار باید دست ها به خوبی شسته و تمیز باشند.
بعد از توالت رفتن، بینی گرفتن ، سرفه و عطسه کردن، دست زدن به حیوانات ، باغبانی و زراعت، ملاقات با بیمار وبغل گرفتن نوزادان حتماً باید دست ها را با آب و صابون شست.
 

بهداشت پا : در پاهای انسان ، غده های عرق زای زیادی وجود دارد. این غده ها در پاها ایجاد رطوبت و عرق می کند. وجود توأم با رطوبت در پاها، باعث بروز قارچ های خاصی در آنها می شود. این قارچ ها در لای انگشتان پا به خوبی رشد می کنند. برای جلوگیری از بروز این قارچ ها، باید پاها روزانه چندین بار شسته، لای انگشتان پا را خشک و جوراب های خود را به طور مرتب عوض کرده و آنها را به خوبی شست.
پوشیدن کفش های تنگ موجب فشار در پا و اصطکاک شدید پوست پا، با کفش و ایجاد پینه در انگشتان یا کف پا می شود.
 

استحمام – پوشاک :
در زمینه بهداشت فردی، توجه به موارد زیر از اهمیت خاص برخوردار است:
 

الف – استحمام: استحمام از مهمترین نکاتی است که در بهداشت فردی باید رعایت شود. رابطه کمتر بین دو استحمام، رابطه مستقیمی با سلامتی دارد.
 

ب – پوشاک : لباس همیشه تمیز باشد. لباس های زیر در هفته چند بار عوض شود. از پوشیدن لباس های مرطوب باید خودداری کرد.
 

بهداشت استراحت ، خواب، ورزش :
خواب راحت در محل مناسب و رختخواب تمیز به تندرستی کمک می کند.از خوابیدن در جاهای مرطوب باید خودداری کرد. بهترین راه برای رفع خستگی و تجدید قوا، استراحت است. از خستگی زیاد باید پرهیز کرد. در مورد فعالیت ورزشی، باید یادآوری کرد که تربیت جسم یکی از برنامه های اصلی آموزش است. شخص با ورزش و انجام فعالیت های بدنی نه تنها صاحب اندام قوی ووضع جسمی بهتر خواهد شد بلکه از نظر روانی نیز به پرورش فکری خود کمک مؤثری می کند.
ورزش موجب بهتر شدن جریان خون و لنف در بدن می شود و مقدار خونی که از قلب در هر ضربان خارج می شود، چند برابر می شود.
به طور خلاصه می توان گفت هدف از تربیت بدنی یا ورزش عبارت است از :
1 – ورزیده شدن قوای جسمانی، عضلات و استخوان بندی بدن
2 – ایجاد عادات خوب و مطلوب در راه رسیدن به یک زندگی سرشار از سلامت
3 – تشویق کودکان و بزرگسالان برای به دست آوردن مهارت کامل در انواع ورزش ها و سایر فعالیت ها
4 – به اجرا گذاشتن و تقویت همکاری و روحیه تعادل در یک کار گروهی
5 – ایجاد اخلاق و صفات نیک در افراد از قبیل داشتن صداقت، عفو، اراده قوی، خویشتن داری و راستگویی
 

بهداشت قامت:
الف – استخوان بندی انسان: استخوان بندی در واقع به منزله ستون اصلی و چوب بست بدن است که سایر قسمت های بدن یعنی نسوج نرم بر روی آن قرار می گیرند.
استخوان هایی که در مجاورت هم قرار می گیرند، با هم تشکیل مفاصل بدن را داده و توسط عضلاتی که به آنها چسبیده اند حرکت کرده و حرکات مختلف دست و پا یا بدن را تأمین می کند.
نشستن، ایستادن و راه رفتن به طرز صحیح از بد شکلی اندام و خستگی ها جلوگیری می کند.
 

ب – اختلالات وضعیتی در اندام ها: ستون مهره ها از 33 مهره تشکیل شده است. دارای سه خمیدگی به شرح زیر است :
1. به طرف جلو در ناحیه گردن
2. به طرف عقب در ناحیه پشت
3. به طرف جلو در ناحیه کمر
خمیدگی های ستون مهره ای با هم رابطه نزدیکی دارند، به طوری که اگر یکی از خمیدگی ها تغییر کند، برای حفظ تعادل بدن، خمیدگی های دیگر با تغییر قوس خود آن را جبران می کنند.
 

ج – عوامل زیر در بدشکلی اندام مؤثر هستند:
- شرایط نامناسب مدرسه، مثل تهویه غیرکافی
- شرایط نامناسب موجود در خانه، مانند جمعیت زیاد
- پوشیدن لباس های نامناسب که بر روی شانه ها فشار وارد آورد، کفش های ناراحت و تنگ
- محل چیزهای سنگین
- وزن فوق العاده
- وجود عیوب بینایی یا شنوایی
- بعضی از بیماری ها مثل راشیتیسم
 

د – انواع خمیدگی غیرطبیعی : شایع ترین انواع خمیدگی غیرطبیعی ستون مهره ای عبارت از کیفوزیس، دوردوزیس، اسکولیوزیس است.
 

1 – کیفوزیس: خمیدگی غیرطبیعی بیش از اندازه ستون مهرای را به طرف عقب که در اثر خستگی عضلات ایجاد می شود، «کیفوزیس» می گویند.
افراد مبتلا به این خمیدگی دچار اختلال در تنفس، اختلالات گوارشی و یبوست مزاج می شوند. سوء تغذیه، جمعیت زیاد و شلوغی ، تهیه غیرکانی و ورزش غیرکافی ، باعث ضعف عضلانی شده در نیجه سبب ایجاد کیفوزیس می شود.

2-لوردوزیس : خمیدگی بیش از حد ستون مهره ای ناحیه کمر به طرف جلو را «لوردوزیس» می گویند. این عارضه برای جبران خمیدگی بیش از اندازه ستون مهره ای به عقب به علت کیفوزیس به وجود می آید.
 

3-اسکولیوزیس : انحنای طرفی ستون مهره ها به طور موقت یا دائمی را که به علت یکسان نبودن کار عضلات دو طرف مهره ها به وجود می آید «اسکولیوزیس» می گویند. از علل به وجود آورنده اسکولیوزیس می توان از راشیتیسم، نامساوی بودن طول پاها به علت بیماری های استخوان یامفاصل، فلج اطفال و گاهی دررفتگی مادرزادی ران را نام برد.